Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Θησέας και Αριάδνη στο Νησί των Ταύρων

Σαΐνια μου, θυμάστε το Θησέα, την Αριάδνη και τον Μινώταυρο που κάναμε στην Ιστορία;

Ε λοιπόν, ήρθε ο καιρός να τους γνωρίσουμε από κοντά.

Την Τετάρτη 3 Απριλίου το σχολείο μας θα παρακολουθήσει τη θεατρική παράσταση "Θησέας και Αριάδνη στο Νησί των Ταύρων"στο θέατρο Badminton.


 Θα ζήσουμε με τους ήρωές μας  νέες περιπέτειες. Στο δρόμο του Θησέα "λαχαίνουν" μάχες, φουρτούνες και θεϊκές παρεμβάσεις......

Ας μην ξεχνάμε πως οι περιπέτειες για τους αληθινούς ήρωες δεν τελειώνουν ποτέ!

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Πρωτοβουλία ανθρωπιάς από το σύλλογο γονέων του 5ου γυμνασίου Αγίας Παρασκευής


O Σύλλογος Γονέων 5ου Γυμνασίου Αγίας Παρασκευής πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία στήριξης μαθητών με είδη πρώτης ανάγκης ανακοινώνοντας την εξής επιστολή:
Αγαπητοί γονείς,
Σε συνεργασία με το Δ.Σ της Ένωσης Γονέων και τους Συλλόγους Γονέων άλλων σχολείων της Αγ. Παρασκευής επιχειρούμε να συνδράμουμε παιδιά που είναι μαθητές σχολείων πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της πόλης μας και που διαμένουν σε οικοτροφείο, ΣΤΕΡΟΥΜΕΝΑ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΓΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ.
Για να μην βρεθούν σε δύσκολη θέση τα ίδια τα παιδιά στο σχολικό τους περιβάλλον, αποφασίσθηκε να μην δοθούν σε αυτήν την δημόσια επιστολή μας περισσότερες πληροφορίες, για τις οποίες όμως σε κάθε περίπτωση είναι στην διάθεσή σας το Δ.Σ του συλλόγου μας.
Τα είδη τα οποία έχουν ανάγκη είναι:
1.Ρούχα-παπούτσια σε καλή κατάσταση για κορίτσια ηλικίας από 1 έως 20 ετών.
2.Είδη προσωπικής υγιεινής (χαρτί υγείας, αφρόλουτρα, σερβιέτες κλπ) εκτός σαμπουάν μαλλιών.
3. Είδη καθαριότητας (χλωρίνη, καθαριστικά, κουβάδες, σφουγγαρίστρες κλπ)
4. Τρόφιμα μακράς διαρκείας όπως μέλι, κορν φλέικς κλπ (όχι όσπρια, μακαρόνια και ρύζι, τα οποία υπάρχουν σε ικανά αποθέματα).
5. Νωπό κρέας, κοτόπουλα κλπ.
Μπορείτε να προσκομίσετε στο σχολείο μας την Τρίτη 26 Μαρτίου 2013, οτιδήποτε από τα ανωτέρω είδη
Αν δεν προλάβετε μπορείτε να τα προσκομίσετε την Τετάρτη 27 Μαρτίου και ώρες από 5μμ έως 7μμ η Ένωση Γονέων θα βρίσκεται στο 1οδημοτικό (Αγ.Ιωάννου) προκειμένου να συλλέξει τα είδη, που θα φέρει ο κάθε σύλλογος.
ΠΗΓΗ: http://www.agiaparaskevi-guide.gr
(από το ιστολόγιο του 7ου Δημοτικού Σχολείου Αγίας Παρασκευής)

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013


25η Μαρτίου : διπλή γιορτή

   

Διπλή γιορτή , διπλή χαρά, την άγια τούτη μέρα
απ΄άκρη σε άκρη η χώρα μας στα γαλανά ντυμένη.
Της λευτεριάς τα σήμαντρα ηχούνε στον αέρα,
και ο Γαβριήλ στην Παναγιά μήνυμα χαρούμενο φέρει!!

Εικοσιπέντε του Μαρτίου, μέρα ευλογημένη
οι ουρανοί ανοίξανε και έλαμψε όλη η γη!
Η Παναγιά γονατιστή ακούει θαμπωμένη
πως απ΄αυτή θα γεννηθεί το θεϊκό παιδί!

Διπλή γιορτή ,διπλή χαρά ,πανηγυρίζει όλη η φύση
του λυτρωμού το μήνυμα χαρμόσυνα αντηχεί
Ο αγώνας για την Λευτεριά του σκλάβου έχει αρχίσει,
και γιορτινά στολίστηκε ο ουρανός κι η γη!!

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Τα σαΐνια μιλούν για την ημέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού


      Σήμερα μιλήσαμε στην τάξη για την ημέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων και του ρατσισμού, που γιορτάζεται αύριο.

      Αφού εξηγήσαμε τις έννοιες αυτές, διαβάσαμε ένα κείμενο, την "Ειρήνη",γραμμένο ειδικά για αυτά τα ζητήματα.

 Ακολούθησε μια πολύ όμορφη συζήτηση πάνω σε αυτό και παίξαμε το παιχνίδι των "συναισθημάτων".Σε αυτό εξέφρασαν τα συναισθήματά τους και ζωγράφισαν ωραίες εικόνες.

   Ένα μεγάλο μπράβο στα σαΐνια μας που προσέγγισαν ένα επίκαιρο θέμα με μεγάλη ωριμότητα και υπευθυνότητα!!
                                                               
                           Ειρήνη


   Η Ειρήνη, βλέποντας τις φλόγες να πέφτουν από τον ουρανό, έφυγε μακριά. Ήταν πεινασμένη. Κανένας δεν ενδιαφερόταν για ένα παιδί που ήταν μόνο του και τρομαγμένο.;Eτρεχε και έτρεχε και δεν σταμάτησε μέχρι που έφθασε σ’ ένα ήσυχο, ειρηνικό χωριό.
  Δύο άνθρωποι κάθονταν σ’ ένα παγκάκι μπροστά από ένα σπίτι, λιάζονταν στο ζεστό ήλιο, μιλούσαν αδιάκοπα και φαίνονταν ευχαριστημένοι.
  Η Ειρήνη ήταν μόνη και πεινασμένη. Ρώτησε αν θα μπορούσε να ζήσει εκεί, στο χωριό. Και μήπως είχαν ένα κομματάκι ψωμί ή κάτι άλλο που θα μπορούσε να φάει.
«Αυτό είναι ανεπίτρεπτο», είπε ένας από τους χωρικούς.
«Ένα παιδί να περιφέρεται και να ζητιανεύει φαγητό! Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι γι’ αυτό! Η θέση της είναι στο ορφανοτροφείο!»
  Τότε, κάλεσαν την αστυνομία για να πιάσει την Ειρήνη.
  Όμως η Ειρήνη έφυγε μακριά.
  Έφθασε σ’ ένα δάσος. Εκεί βρήκε μερικά βατόμουρα, τα έφαγε και έτσι ένιωσε λιγότερο πεινασμένη. Πάνω σε κάποια χόρτα έκανε ένα μαλακό, ζεστό κρεβάτι. Όμως, πεινούσε ακόμη, και οι θόρυβοι της νύχτας την έκαναν να φοβάται.
  Όχι, δεν μπορούσε να μείνει εκεί για πάντα, ολομόναχη. Η Ειρήνη άρχισε να περιπλανάται πάλι στο δάσος και ακολουθώντας την όσφρησή της, έφθασε στην άλλη πλευρά του.
  Εκεί μπήκε στη χώρα των Πετροφάγων. Ήταν πολύ φιλικοί και έδωσαν στην Ειρήνη να φάει μία χούφτα πέτρες. Όμως εκείνη δεν μπορούσε να τις φάει.
  Τότε οι Πετροφάγοι θύμωσαν.
«Δεν σου κάνει ο τόπος μας; Αν δεν τρως ό,τι σου δίνουμε, τότε καλύτερα να φύγεις!»
  Τότε η Ειρήνη σκέφθηκε λυπημένη: «Δεν με συμπαθούν γιατί είμαι ξένη και διαφορετική από αυτούς.» Και αυτό ήταν αλήθεια. Οι Πετροφάγοι εξαφανίστηκαν και την άφησαν μόνη της.
  Η Ειρήνη συνέχισε την περιπλάνησή της.
  Διέσχισε ξανά ένα τεράστιο, σκοτεινό δάσος. Μπροστά της ήταν η χώρα με τις Μεταξωτές Ουρές.
 «Καλώς ήρθες! Καλώς ήρθες!», της φώναξαν και τη ρώτησαν τι θέλει από τον τόπο τους.
 «Ω, μόνο ένα μικρό κομματάκι ψωμί και μια ζεστή γωνιά να κοιμηθώ», είπε η Ειρήνη
 «Αυτό μπορείς να το έχεις», τιτίβισαν οι Μεταξωτές Ουρές.
  Ωστόσο, μία απ’ αυτές που στεκόταν πίσω από την Ειρήνη, είπε τρομαγμένα:
«Δεν έχει ουρά !!!» Τότε όλες θέλησαν να κοιτάξουν την Ειρήνη από πίσω, και όταν είδαν ότι πραγματικά δεν είχε ουρά, είπαν ανήσυχες:
«Όχι δεν μπορείς να μείνεις μαζί μας. Στο κάτω κάτω, δεν έχεις μεταξωτή ουρά».
«Μα, αυτό δεν έχει σημασία», προσπάθησε να τους καθησυχάσει η Ειρήνη. «Μπορώ να κρεμάσω μία γύρω από τη μέση μου ή να καρφιτσώσω μία με παραμάνα.» «Όχι, όχι αυτό δε φθάνει», φώναζαν οι Μεταξωτές Ουρές τρομοκρατημένες.
«Μόνο οι Μεταξωτές Ουρές επιτρέπεται να ζουν σ’ αυτή τη χώρα».
  Η Ειρήνη παρακάλεσε, ικέτευσε, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Σκέφθηκε στεναχωρημένη, «Δε με βοηθάνε γιατί είμαι ξένη και διαφορετική απ΄ αυτές».
  Ξαναπήρε το δρόμο της και όταν έφθασε στην άκρη του δάσους μπήκε στη χώρα των Μουτζουρωμένων Κορακιών.
 Εδώ την υποδέχθηκαν θερμά. Ένα Κοράκι της προσέφερε μία μαλακή φωλιά πάνω, ψηλά σ’ ένα γυμνό δέντρο και ένα ψόφιο ποντίκι για να φάει.
  Το ποντίκι είχε αρχίσει ήδη να μυρίζει, πράγμα που το έκανε ιδιαίτερα λαχταριστό για τα κοράκια. Αλλά η Ειρήνη δεν ήθελε να φάει το ποντίκι. Η ιδέα και μόνο, έκανε το στομάχι της να ανακατεύεται. Και δεν μπορούσε να ανέβει στο δέντρο, γιατί ήταν πολύ ψηλό.
«Πρέπει να πετάξεις πάνω, ψηλά», τη συμβούλεψαν τα Μουτζουρωμένα Κοράκια. Αλλά η Ειρήνη  δεν μπορούσε να πετάξει.
«Δεν υπάρχει τίποτε άλλο εδώ», είπαν λυπημένα τα Μουτζουρωμένα Κοράκια.
  Έτσι η Ειρήνη σκέφθηκε: «Δεν με καταλαβαίνουν γιατί είμαι ξένη και διαφορετική απ’ αυτούς.»
  Δεν της έμενε τίποτε άλλο να κάνει από το να συνεχίσει να περπατάει. Στο τέλος του δάσους μπήκε στη χώρα των Αχόρταγων.
 Ήταν πλούσιοι, ζούσαν σε μεγάλα, άνετα σπίτια και πάντα είχαν αρκετό φαγητό. Ό,τι
τους περίσσευε, το πετούσαν. Ακόμα και τα ζωάκια τους απολάμβαναν το καλύτερο φαγητό.
 Όταν οι άνθρωποι συναντιόνταν στο δρόμο, αγκαλιάζονταν και αντάλλαζαν φιλιά, ένα σε κάθε μάγουλο.Αλλά κανένας δεν αγκάλιασε την Ειρήνη, παρόλο που η πείνα της και η μοναξιά της ήταν ολοφάνερη. Ντροπαλά, χαιρέτησε δύο ανθρώπους και ρώτησε που μπορούσε να βρει κάτι να φάει και ένα ζεστό μέρος για να κοιμηθεί.
 Αλλά εκείνοι εξοργίστηκαν!
«Δίνε του από δω! Δεν μας περισσεύει τίποτα !», είπαν οι Αχόρταγοι.
«Οι πλούσιοι δεν ξέρουν πόσο πονάει η πείνα», σκέφθηκε η Ειρήνη. «Πρέπει να ψάξω για φτωχούς ανθρώπους. Αυτοί ξέρουν πόσο οδυνηρό είναι να μη σε βοηθάει κανένας».
  Προχώρησε μέχρι την άκρη της πόλης, σε μια περιοχή πίσω από μεγάλα εργοστάσια και σκουπιδότοπους, Εκεί, φτωχοί άνθρωποι ζούσαν σε παράγκες.
«Φύγε!», φώναξαν όταν είδαν ένα ξένο παιδί. «Δε σε χρειαζόμαστε εδώ. Εάν μαζευτούμε πολλοί φτωχοί εδώ, δεν θα υπάρχει ούτε αρκετό φαγητό ούτε και χώρος για να μείνουμε.»
« Πρέπει να καταλάβεις.»
  Η Ειρήνη κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να ζήσει εκεί.
 Αλλά δεν ήξερε πλέον πού αλλού να πάει. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, άρχισε και να βρέχει.
  Η Ειρήνη απομακρύνθηκε από την πόλη και κατευθύνθηκε προς τα χωράφια. Ξαφνικά είδε ένα τεράστιο δέντρο. Στα κλαδιά του κάποιος είχε χτίσει ένα σπίτι από παλιά και άχρηστα πράγματα. Καθόταν στο παράθυρο, κοιτούσε έξω και έτρωγε ένα μεγάλο κομμάτι ψωμί με τυρί.
 «Γεια σου! Έλα πάνω να σου δώσω λίγο ψωμί με τυρί», της φώναξε.
 «Φαίνεσαι κουρασμένη και πεινασμένη. Κάθισε εδώ που είναι ζεστά και στεγνά.»
 «Ποιος είσαι;» ρώτησε η Ειρήνη ξαφνιασμένη, κοιτάζοντας αυτόν τον άντρα που ήταν ντυμένος αλλόκοτα με τόσο έντονα χρώματα, όσο και το σπιτάκι του.
 «Είμαι ο κύριος Καλόκαρδος», απάντησε.
 «Α», είπε η Ειρήνη, που δεν είχε ξανακούσει αυτό το όνομα, «Έτσι δεν λέγονται όσοι είναι ευγενικοί με τους άλλους;»
  Σας έψαχνα πολύ καιρό. Αν μου το επιτρέπατε, θα ήθελα να έρθω να μείνω εδώ με σας και την οικογένειά σας.»
     Κι έτσι, o κύριος Καλόκαρδος άνοιξε το σπίτι του στην Ειρηνούλα  που έμεινε κοντά τους για πολύ, πολύ καιρό.

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

21η Μαρτίου : Διεθνής Ημέρα κατά του Ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων



  Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
  Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
  Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
  Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
  Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
  Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
  Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
  Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
  Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
  Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
  Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
  Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
  Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
  Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο;

(Ποίημα που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006, γραμμένο από ένα παιδί από την Αφρική.)

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού γεγονότος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Στις 21 Μαρτίου 1960 η αστυνομία Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ και αδιακρίτως φοιτητές στην πόλη Σάρπβιλ, κατά τη διάρκεια ειρηνικής διαδήλωσής τους κατά των νόμων του Απαρτχάιντ. Εκείνη την ημέρα έχασαν τη ζωή τους 70 νέοι.
Ο ΟΗΕ μάς καλεί αυτή τη μέρα να ενώσουμε τις φωνές μας για τα θύματα του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων και της ξενοφοβίας

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Έλεγχοι



    Να λοιπόν μικρά μου σαΐνια που τελείωσε και το δεύτερο τρίμηνο.Πότε αλήθεια πέρασε τόσο γρήγορα ο καιρός;

   Και για να δούμε πώς τα πήγατε, την Τρίτη 19 Μαρτίου 2013 και ώρα 13:15 θα πάρετε τους ελέγχους σας!!

  Σας περιμένω με τους γονείς σας στην αίθουσά μας να συζητήσουμε μαζί για την πρόοδό σας. 

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

Αποκριές - Καθαρά Δευτέρα - κυρά Σαρακοστή



Ήθη και έθιμα Αποκριάς σε όλη την Ελλάδα

Στην Ξάνθη το τελευταίο τριήμερο της αποκριάς έχουν το "κάψιμο του Τζάρου". Ο "Τζάρος" ήταν ένα κατασκευασμένο ανθρώπινο ομοίωμα, τοποθετημένο πάνω σε πουρνάρια.
Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, οι κάτοικοι τον καίνε, ώστε το καλοκαίρι να μην υπάρχουν ψύλλοι.

Στη Νάουσα, κάθε χρόνο αναβιώνει το έθιμο "Γενίτσαροι και Μπούλες" που έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία.
Οι Γενίτσαροι φορούν φουστανέλες, τσαρούχια, μάλλινες μακριές κάλτσες και γιλέκο, ενώ στο πρόσωπο φέρουν κερωμένο πανί με ζωγραφιστό μουστάκι. Στο κεφάλι, στη μέση και στο χέρι τους δένουν από ένα μαντήλι, ενώ στο λαιμό κρεμούν σταυρό και αλυσίδα με φυλακτό.
Οι Μπούλες είναι επίσης άνδρες, ντυμένοι με γυναικεία ρούχα και στο πρόσωπο φορούν βαμμένες μάσκες. Σύμφωνα με το έθιμο, τα χρόνια της τουρκοκρατίας οι αρματολοί έβρισκαν στις Απόκριες την ευκαιρία να κατέβουν στην πόλη μασκαρεμένοι και να γλεντήσουν με συγγενείς και φίλους, χωρίς να φοβούνται ότι θα τους αναγνωρίσουν οι Τούρκοι.

Στην Καστοριά, οι κάτοικοι ανάβουν μεγάλες φωτιές, τις "Μπουμπούνες", γύρω από τις οποίες στήνεται χορός. Στο τέλος, οι πιο τολμηροί πηδάνε πάνω από τη θράκα.
Έθιμο της ίδιας βραδιάς είναι και ο "χάσκαρης". Στην άκρη ενός πλάστη δένεται μία κλωστή και στην άκρη της κλωστής ένα βρασμένο αβγό. Ο αρχηγός της οικογένειας κρατά τον πλάστη και τον κατευθύνει στα στόματα των μελών, οι οποίοι προσπαθούν να το "πιάσουν".

Στο Λιτόχωρο Πιερίας αναβιώνουν έθιμα που έχουν σκοπό να διώξουν τα κακά πνεύματα. Αυτό το καταφέρνει ο Χορός των βωμολόχων που περνάει από  όλο το χωριό με πειράγματα στους περαστικούς. Το βράδυ της Κυριακής της Αποκριάς ανάβουν τα κέδρα στις γειτονιές, γύρω από τις οποίες στήνεται ξέφρενο γλέντι.

Στη Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης, αναβιώνει το έθιμο του γιαουρτοπόλεμου, που έχει τις ρίζες του στη Μικρά Ασία.
  
Στη Σκύρο αναβιώνει το έθιμο του "γέρου και της Κορέλας". Άντρες φορούν την παραδοσιακή φορεσιά του σκυριανού βοσκού και στη μέση τους κρεμούν μεγάλες κουδούνες.
Στη Νάξο, οι άντρες φορούν φουστανέλες και μάσκες και τριγυρνούν στις γειτονιές χορεύοντας και τραγουδώντας.

Αλμυροκουλούρα :τη νύχτα πριν την «Κυριακή της Τυρινής», τα κορίτσια ανακατεύουν αλεύρι, πολύ αλάτι και νερό και ψήνουν το μείγμα του ψωμιού που λέγεται «αλμυροκουλούρα» (δηλαδή πολύ αλμυρό ψωμί). Τα κορίτσια το τρώνε και πιστεύουν ότι τον άντρα που θα ονειρευτούνε εκείνο το βράδυ αυτόν και θα παντρευτούν.

Καθαρά Δευτέρα

Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεων και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής.
Η λέξη Καθαρή σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
                              Κούλουμα και ο χαρταετός
Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου  και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας  στην φύση.
Με το χαρταετό πετάμε μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα και υποδεχόμαστε την άνοιξη.

Έθιμα σε όλη την Ελλάδα είναι  η λαγάνα και τα  νηστίσιμα φαγώσιμα (μαρουλάκια, κρεμύδια και σκόρδα, ταραμάς, ελιές, φασολάδα  κ.α.).
Στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν' αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια.
Αντίθετα άλλοι βάφουν μαύρα τα πρόσωπά τους με καπνιά ή μπογιά παπουτσιών,
καθώς χορεύουν και μεθούν όλη την ημέρα σε υπαίθριες συγκεντρώσεις.

                                        Η κυρά Σαρακοστή


     Σαράντα μέρες κρατά η νηστεία πριν από το Πάσχα.Τόσες νήστεψε και ο Χριστός στην έρημο.
Τις τρεις πρώτες μάλιστα μερικές γυναίκες δεν έβαζαν στο στόμα τους τίποτα , παρά νερό!Την τέταρτη βδομάδα έτρωγαν ειδικά φαγητά όπως σούπα , φασολάδα , πετιμέζι.
     Πόσο αργά περνούσε η Σαρακοστή για όσους νήστευαν!!Και παλιά , νήστευαν οι περισσότεροι!!

    Η κυρά Σαρακοστή ήταν το ημερολόγιό τους. Την παρίσταναν σαν μια καλόγρια. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν μια γυναίκα. Δεν της έκαναν στόμα, γιατί συνέχεια νήστευε.Τα χέρια της ήταν σταυρωμένα γιατί όλο προσευχόταν.
    Είχε 7 πόδια , όσες και οι βδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν και από ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο.

   Στη Χίο το πόδι το έβαζαν μέσα σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος.

  Αλλού έκαναν πάνινη την "κυρά Σαρακοστή" και τη γέμιζαν με πούπουλα.

   Στον Πόντο έπαιρναν μια πατάτα ψημένη ή ένα κρεμμύδι. Έβαζαν μέσα 7 φτερά πούπουλα από κότα , το έδεναν στο ταβάνι και κρεμόταν εκεί όλη τη Σαρακοστή. Κάθε βδομάδα έβγαζαν και από ένα φτερό. Ο "κουκουράς" , όπως το έλεγαν, ήταν ο φόβος των παιδιών.

   Τώρα η κυρά Σαρακοστή διακοσμεί τα τετράδια των παιδιών, όπου και τη ζωγραφίζουν, την τελευταία βδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα.

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

6 Μαρτίου, μέρα κατά της σχολικής βίας και εκφοβισμού

  Σήμερα, 6 Μαρτίου είναι μέρα αφιερωμένη κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.

   Όπως τα περισσότερα σχολεία, έτσι και εμείς ασχοληθήκαμε με αυτό το δυσάρεστο φαινόμενο που παρατηρείται στις μέρες μας.

Ανεβήκαμε στην αίθουσα πληροφορικής.
Εκεί είδαμε και διαβάσαμε δυο βιβλία γραμμένα από μαθητές για τους μαθητές :"Τα μπαλόνια της φιλίας" και "Η Μόνα σε καινούριο σχολείο".

Μας ταξίδεψαν σε μέρη όπου παρουσιάστηκαν τα φαινόμενα αυτά. Μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας κατάφεραν να προβληματίσουν τους υπόλοιπους ήρωες και να συμβάλλουν στη λύση του φαινομένου.

Μια λύση που οδήγησε και θα οδηγεί στη φιλία και στο σεβασμό!!

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Δανειστική βιβλιοθήκη


 Να λοιπόν που ήρθε ο καιρός να φτιάξουμε σιγά σιγά στην αίθουσά μας δανειστική βιβλιοθήκη.

Παίρνοντας το έναυσμα από το μάθημα της Γλώσσας "Το ημερολόγιο του Ελτόν", τα σαΐνια μας αποφάσισαν να φέρουν τα δικά τους βιβλία,δημιουργώντας τη βιβλιοθήκη τους.

 Μέσα από τις ιστορίες των ηρώων λοιπόν θα βρεθούν σε μέρη φανταστικά και ονειρεμένα!!

  Καλά "ταξίδια" λοιπόν στον κόσμο της γνώσης και της φαντασίας!!
 

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

Καλό μήνα!!

Ο ήλιος  από ψηλά μας έκλεινε το μάτι. Μπήκε ο Μάρτης. Ο πρώτος μήνας της άνοιξης.
Έτσι λοιπόν αφήσαμε στην άκρη τη γραμματική, τα μαθηματικά, τη μελέτη.....
Και τι δεν είπαμε για τον Μάρτη... Πήρε το όνομά του από τον θεό Άρη, το θεό του πολέμου.
Γράψαμε και εξηγήσαμε τις ελληνικές ονομασίες που του δίνει η Παράδοση:Φυτευτή, Βαγγελιώτη, Κλαψομάρτη, Ανοιξιάτη, Γδάρτη, Πεντάγνωμο.
Μιλήσαμε για τα ήθη και έθιμα του λαού μας που συνδέονται με την πρώτο μήνα της Άνοιξης:τα χελιδονίσματα, το μάρτη.

Κάποια στιγμή όλα τα χεράκια φορούσαν μάρτη. Ε, μη μας κάψει και ο ήλιος!!

Γνωρίσαμε τον Κωστή Παλαμά, τον μεγάλο αυτόν εθνικό ποιητή μας, μέσα από το ποίημα της μάνας που φορά στο παιδί της ένα τέτοιο μάρτη.

Ήρθαν και ομόρφυναν την αίθουσά μας χελιδόνια...

Μας ψιθύρισαν στο αυτί ότι φεύγει σιγά σιγά ο χειμώνας και έρχεται η χαρά και η αισιοδοξία της Άνοιξης.